Skip to content

Mag ik van u een iPud?

januari 29, 2010

Een wat druilerige dag in Utrecht, Mariaplaats. We schrijven april 2010. Door de winkelstraten loopt met langzame tred een oude man. Vastberaden is zijn blik, in de binnenzak van zijn lange donkergrijze regenjas priemt een goedgevulde portomonnee. Spaargeld, speciaal te besteden aan zijn kleindochter.

‘Mmm. Een winkel met een appeltje in het logo. Een Appeltje waar een stuk uit is gebeten. Aan de linkerkant. Mmm.’  De oude man kijkt nog eens goed. Een glimlach vult zijn gerimpelde en doorleefde gelaat. ‘Een appel!’ Blij met het bereiken van zijn eerste mijlpaal van deze dag duwt hij tegen de glazen deur van de Apple winkel….

De jonge knaap in de Apple winkel kijkt verbaasd op, terwijl hij voorzichtig een van de net binnengekomen iPad’s op de demotafel teruglegt. ‘Dag heer, wat kan ik voor u doen?’

‘Mijn kleindochter is morgen jarig. En ze wil graag een apparaat.’ De oude man haalt een verfrommelt papiertje uit zijn zak en leest het langzaam voor, ‘Ze wil een….i….Pud’
De jonge verkoper knikt vol interesse en denkt even diep na. ‘Tsja. Een iPud hebben wij hier niet. We hebben wel een iPod, en net nieuw is de iPad. Kijk!’ Vol trots laat de knaap het glimmende voorwerp zien, om vervolgens meteen met een paar vingervlugge strepen over de donkere glasplaat een stralende fotoshow onder begeleiding van de Vier Jaargetijden tot leven te brengen. De oude man kijkt de knaap met onbegrip aan, ‘Leuke tv, mooi plat ook…. Maar is dit dan een iPud?’ De jonge knaap begrijpt inmiddels de ernst van de verwarring. ‘Eh, nee heer. Dit is de iPad. Het nieuwste van het nieuwste. Een revolutie in technologie. Maar misschien bedoelt u iets anders, een iPod!’ Met een sierlijke zwaai loopt de nog steeds enthousiaste verkoper richting kleine doosjes die als juwelen op een witte tafel gepresenteerd staan, de oude man volgt vol belangstelling. ‘Kijk, dit zijn iPods. Hier luisteren jongeren hun muziek op. En volgens mij is dit precies wat uw kleindochter wil.’ De oude man weet het even niet meer. ‘Die platte tv speelt toch ook muziek af?’ Met gefronsde wenkbrauwen legt de jongeman uit, ‘Ja, daar heeft u een punt. Maar u ziet, deze iPod steek je wel zo in je zak. En dat vinden jongeren fijn!’

De oude man tuurt vol vertwijfeling naar het verfrommelde papiertje in zijn hand. En opeens ziet hij dat hij een woord over het hoofd heeft gezien….

Met glans in zijn blik vraagt hij vol trots en overtuiging aan de jonge knaap, ‘Beste kerel, heeft u dan wel een iPud Pro?’

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: